Wideo, które stało się viralem i ukazuje starszą kobietę z poważnym zanikiem pamięci, poruszającą z gracją rękami w rytm muzyki z Jeziora łabędziego Czajkowskiego , poruszyło serca ludzi na całym świecie — zapoczątkowało jednak także poszukiwania prawdy o jej tożsamości.
Nagranie udostępnione przez Música para Despertar, hiszpańską grupę promującą muzykoterapię dla osób z demencją i chorobą Alzheimera, przedstawia kobietę o imieniu Marta C. González, która pięknie reaguje na kultową ścieżkę dźwiękową baletu. Jej oczy się rozjaśniają, postawa się unosi, a dłonie unoszą z elegancją, jakby przeniosła się na scenę, którą kiedyś znała.
Według organizacji, film został nakręcony w Walencji w Hiszpanii w 2019 roku, a González już nie żyje. Opisywano ją jako byłą primabalerinę, która tańczyła w „New York Ballet” w latach 60. XX wieku. Jednak nie ma żadnych zapisów o takim zespole, a w archiwach New York City Ballet nie ma żadnej wzmianki o González.
Znany krytyk tańca Alastair Macaulay rozpoczął dochodzenie, publikując swoje odkrycia w internecie. Odkrył dokument z 1966 roku, w którym wspomniano o „Wyższej Szkole Studiów Zawodowych w Nowym Jorku”, twierdząc, że González był głównym tancerzem w „Baletach Ameryk”. Jednak ani ta instytucja, ani zespół taneczny najwyraźniej nie istniały.
Kolejny zwrot akcji nastąpił, gdy widzowie zorientowali się, że w viralowym nagraniu połączono współczesne nagranie z archiwalnymi fragmentami baletu – nagraniem, które wielu uznało za własne. W rzeczywistości tancerka w tych scenach to Uliana Łopatkina z rosyjskiego Baletu Maryjskiego, która nie wykonuje Jeziora Łabędziego , a Umierającego łabędzia Camille’a Saint-Saënsa.
Pomimo tajemnicy otaczającej przeszłość González, jedna niezaprzeczalna prawda pozostaje niezmienna: muzyka obudziła w niej coś głęboko ukrytego. Ta chwila ukazuje niezwykłą moc melodii i pamięci – przypominając nam, że nawet gdy tożsamość blaknie, dusza wciąż pamięta swoją sztukę.
