Pod koniec lat 80. XX wieku, artysta urodzony w Toronto na krótko stał się jednym z najbardziej poszukiwanych młodych aktorów w Hollywood. Jednak w ciągu kilku krótkich lat jego życie spektakularnie się załamało. Bankructwo, uzależnienie i publiczne zmagania — w tym zauważenie go na ulicach, jak prosi obcych o pizzę — oznaczały tragiczny upadek, który zakończył się jego przedwczesną śmiercią w 2010 roku, szokując świat rozrywki i wywołując falę żalu wśród celebrytów z całego Hollywood.
To jest historia Corey’ego Haim — opowieść o ogromnym talencie, nieustannych presjach i destrukcyjnej naturze sławy.
Haim urodził się w grudniu 1971 roku w Toronto, naturalnie nieśmiały chłopiec, którego rodzice zapisali na zajęcia aktorskie, aby pomóc mu zdobyć pewność siebie. W wieku dziesięciu lat występował w reklamach, a szybko przeszedł do roli w serialu telewizyjnym The Edison Twins. Pomimo tego, że rozwód jego rodziców głęboko go dotknął, jego kariera nadal się rozwijała. W 1984 roku zagrał Briana Livingstona w Firstborn, zdobywając nominację do nagrody Young Artist Award. Krytycy, w tym Roger Ebert, chwalili jego występ jako jeden z najbardziej przekonujących portretów młodego aktora tamtej epoki.
Życie Haim’a zmieniło się dramatycznie w 1987 roku dzięki The Lost Boys, w którym zagrał u boku Corey’a Feldmana. Dwaj aktorzy stali się ikonami młodzieżowymi, a ich sława prowadziła do kolejnych projektów, w tym reality show The Two Coreys. Podczas gdy fani zasypywali ich uwielbieniem, Haim zmagał się z presją natychmiastowej sławy. Opuszczał szkołę po ósmej klasie, często odwiedzając nocne kluby dla nieletnich i stopniowo eksperymentując z narkotykami — marihuaną, kokainą, a ostatecznie lekami na receptę. Haim sam przyznał, że był „chronicznym relapsorem”, a jego uzależnienie miało go dręczyć przez całe życie.
Wkrótce nastąpiła finansowa ruina. Haim ogłosił bankructwo w 1997 roku, a dokumenty później ujawniły, że mieszkał w skromnym mieszkaniu w Santa Monica, walcząc o utrzymanie kariery, polegając na innych w zaspokajaniu podstawowych potrzeb. Pomimo kilku prób odbudowy, w tym publicznego ogłoszenia gotowości do pracy w 2008 roku, uzależnienie i izolacja zdefiniowały jego ostatnie lata.
Haim zmarł 10 marca 2010 roku na zapalenie płuc. Jego historia wywołała kontrowersje, szczególnie w związku z oskarżeniami o nadużycia seksualne w Hollywood, z których niektóre zostały zbadane w dokumencie Corey’a Feldmana z 2020 roku My Truth: The Rape of Two Coreys. Życie Haim’a, mieszanka ogromnego talentu i głębokiej tragedii, pozostaje jedną z najbardziej przerażających przestrogi Hollywood.
