Życie Chucka Negrona toczyło się niezwykłą ścieżką – od skromnego dorastania w mieszkaniu w Bronksie do międzynarodowej sławy, jaką niewielu muzyków osiąga. Historia naznaczona nieokrzesanym talentem, osobistymi zmaganiami i ciężko wywalczonym odkupieniem, dobiegła końca.
Negron, niepowtarzalny głos stojący za wieloma najwspanialszymi piosenkami zespołu Three Dog Night, zmarł w wieku 83 lat.
Założyciel kultowego zespołu rockowego zmarł w poniedziałek, 2 lutego, w swoim domu w Studio City w Kalifornii. Według jego rzecznika, był otoczony bliskimi. W ostatnich miesiącach Negron zmagał się z niewydolnością serca oraz przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP).
„Chuck Negron uosabiał wytrwałość” – powiedział jego rzecznik w oświadczeniu. „Wielokrotnie udowodnił, że można przetrwać to, co życie ci przyniesie – a nawet to, co ty sam sobie przyniesiesz – i iść naprzód”.
Urodzony 8 czerwca 1942 roku, Negron dorastał w Bronksie, wychowywany przez ojca, Charlesa Negrona, portorykańskiego piosenkarza klubowego, i matkę, Elizabeth Rooke. Muzyka pojawiła się w jego życiu wcześnie, obok lokalnych meczów koszykówki i zespołów śpiewających doo-wop.
Mając zaledwie 15 lat, nagrał swój pierwszy singiel i występował w legendarnym teatrze Apollo w Harlemie ze swoim zespołem The Rondells. Wspominając lata później, Negron wspominał, jak publiczność początkowo wahała się, a potem wybuchła w połowie utworu, dając mu wsparcie. Ten moment na zawsze ukształtował jego przekonanie o mocy muzyki, która może przezwyciężyć rasę i podziały.
Później przeniósł się do Kalifornii, aby skorzystać ze stypendium koszykarskiego i studiować na California State University, ale muzyka wkrótce stała się priorytetem. W Los Angeles Negron połączył siły z Dannym Huttonem i Corym Wellsem, tworząc w 1967 roku zespół Three Dog Night.
Z dominującym wokalem Negrona na czele, zespół zdominował listy przebojów takimi klasykami jak „ Joy to the World” , „One” , „Old Fashioned Love Song” , „Easy to Be Hard ” i „The Show Must Go On ”. W szczytowym okresie grupa rozrosła się do potężnego składu, ale sława, wewnętrzne napięcia i nadużywanie narkotyków ostatecznie doprowadziły do rozpadu zespołu.
Poza sceną, życie Negrona było głęboko dotknięte uzależnieniem. Po latach zmagań, w 1991 roku, osiągnął trzeźwość i rozpoczął drugą karierę – wydając siedem solowych albumów i dzieląc się swoją historią w bestsellerowym pamiętniku „Three Dog Nightmare ”.
Pomimo pogarszającego się stanu zdrowia, kontynuował trasę koncertową, aż pandemia zmusiła go do jej przerwania. Rodzina pozostawała centralnym punktem jego życia przez całą sześćdziesięcioletnią karierę.
Chucka Negrona przeżyła żona Ami Albea Negron i dzieci: Shaunti, Berry Oakley, Charles III, Charlotte i Annabelle.
Jego pełen duszy, potężny głos odcisnął trwały ślad w historii rocka — ślad, który będzie rozbrzmiewał przez pokolenia.
