Kenny Morris, wpływowy brytyjski perkusista i członek założyciel zespołu Siouxsie and the Banshees, zmarł w wieku 68 lat.
Zespół stał się siłą napędową pod koniec lat 70. XX wieku dzięki swojemu mrocznemu, gotyckiemu brzmieniu post-punkowemu, a Morris odegrał kluczową rolę w kształtowaniu tej wczesnej tożsamości. Był pierwszym perkusistą zespołu i pojawił się na dwóch pierwszych albumach: „ The Scream” (1978) i „Join Hands” (1979), które później stały się kamieniami milowymi w historii post-punku i dotarły do pierwszej dwudziestki brytyjskiej listy przebojów.
Informację o jego śmierci potwierdził jego wieloletni przyjaciel i pisarz muzyczny John Robb, który opisał Morrisa jako „słodkiego, elokwentnego, artystycznego i fascynującego towarzysza”, dodając, że jego „piękna ekscentryczność była urocza”.
„Kenny, to była przyjemność Cię poznać” – napisał Robb. „Będzie nam brakowało Twojej łagodnej obecności, Twoich długich wiadomości na WhatsAppie, Twojej twórczości i tej uroczej ekscentryczności w tym trudnym świecie”. Wspomniał również o wyjątkowym wyczuciu stylu Morrisa, zwracając uwagę na to, jak prezentował się w starannie dobranych strojach, które nawiązywały do konfrontacyjnej kreatywności ery punka z 1976 roku, którą pomógł zdefiniować.
Morris zastąpił Sida Viciousa, który zagrał z zespołem krótki, pojedynczy koncert, zanim dołączył do Sex Pistols. Następnie grał na perkusji w debiutanckim singlu Siouxsie and the Banshees „ Hong Kong Garden” , utworze, który pomógł ugruntować pozycję zespołu na londyńskiej scenie undergroundowej.
Styl jego gry na perkusji również miał duży wpływ, szczególnie technika nagrywania talerzy perkusyjnych osobno przed nałożeniem na nie tom-tomów — metoda ta została później przyjęta przez liczne zespoły postpunkowe.
Po konflikcie podczas podpisywania płyt w sklepie płytowym w 1979 roku, Morris i gitarzysta John McKay opuścili zespół. Wraz z ewolucją Siouxsie and the Banshees w kierunku brzmienia new wave, Morris zmienił swoje zainteresowania, uczęszczając do szkoły filmowej i eksperymentując z projektami koncertowymi. Później przeniósł się do Cork, a ostatecznie osiadł w Dublinie.
Poza muzyką, Morris był utalentowanym artystą wizualnym. Jego obrazy zyskały uznanie w irlandzkim świecie sztuki i były wystawiane w najważniejszych galeriach i na ważnych wydarzeniach w Dublinie.
Po wiadomości o jego śmierci zaczęły napływać hołdy. „Niech spoczywa w pokoju Kenny Morris: oryginalny punk, niezwykły perkusista Banshee” – napisał jeden z fanów na X, wspominając niedawne rozmowy z nim na temat nadchodzącej książki, która – jak mieli nadzieję – jeszcze ujrzy światło dzienne.
Inny użytkownik napisał: „Ogromna część mojej młodości minęła”, a wieloletni fani oryginalnego składu zespołu wspominają Morrisa jako ważną siłę napędową w początkach istnienia Banshees.
Wielu ludzi, którzy znali go osobiście, opisywało go nie tylko jako genialnego perkusistę, ale także jako miłą i sympatyczną osobę, która pozostawiała po sobie niezatarte wrażenie zarówno na scenie, jak i poza nią.
