Jego imię było równie groźne jak jego wzrost i Israel Kaanoi Kamakawiwole był wierny tej reputacji.
Kamakawiwo’ole był wokalistą i autorem tekstów, który odpowiadał za ponadczasowy klasyk „Somewhere Over the Rainbow/What a Wonderful World”. Ten medley został stworzony na podstawie delikatnych i spokojnych rytmów, które celebrują życie na wyspie.
Piosenka, która została po raz pierwszy opublikowana w 1993 roku pod tytułem „Over the Rainbow/What a Wonderful World”, znalazła się na albumie Kamakawiwo’ole „Facing Future”, a następnie była używana w wielu programach telewizyjnych i reklamach. Ponadto znalazła się w ścieżkach dźwiękowych do filmów „Meet Joe Black” i „Son of the Mask”.
Dla Kamakawiwo’ole, często znanego jako Iz, Big Iz lub The Gentle Giant, wejście było czymś więcej niż tylko muzycznym łożem. Widział w nim okazję do opowiedzenia historii. Wykwintny falset Iza i kojące tony tenorowego ukulele identyfikowały jego muzykę jako odbicie tradycyjnej kultury hawajskiej, która jego zdaniem traciła swój wpływ z powodu wpływu przemysłu turystycznego.
W rzeczywistości Iz zdał sobie sprawę w wieku 11 lat, że obecna muzyka hawajska w niczym nie przypomina muzyki, która była grana na Hawajach w przeszłości. To, co ostatecznie nastąpiło, to cztery albumy studyjne i cztery wpisy kompilacyjne, a jego najbardziej udana płyta LP, „Facing Future”, uzyskała status podwójnej platynowej płyty dzięki swojej powszechnej popularności.
Jak sugeruje motto stanu, wszystkie te rzeczy są przesiąknięte podnoszącym na duchu i refleksyjnym dźwiękiem ukulele, które jest wykorzystywane do opowiadania historii i opowieści o życiu na wyspach. „Życie ziemi”, jak tam napisano, „jest utrwalane w prawości”. „Życie ziemi”
Zdrowie Iza ucierpiało w bezpośrednim wyniku jego otyłości; miał 38 lat i ważył około 1000 funtów, gdy zmarł w czerwcu 1997 r. Iz podobno powiedział w przeszłości, jak podaje WBUR News:
„Myślę, że to zabrzmi dziwnie, ale nie boję się o siebie, że umrę, ponieważ wierzę, że wszystkie te miejsca są ulotne. Ponieważ my, Hawajczycy, żyjemy zarówno w przeszłości, jak i teraźniejszości, to jest po prostu jedna skorupa. Wnika w nasze żyły.”
W uroczystościach upamiętniających Iza i kremacji wzięło udział około 10 000 osób. Był on pierwszą osobą w historii Hawajów, której ciało nie było członkiem rządu, a której pozwolono wystawić na widok publiczny w stolicy stanu. Pomimo faktu, że jego życie zostało tragicznie przerwane, jego dziedzictwo żyje nadal w charakterystycznej tradycji muzycznej współczesnej kultury hawajskiej.
