Książę William i Kate Middleton mają ponadczasową historię miłosną. Ich drogi po raz pierwszy skrzyżowały się na Uniwersytecie St. Andrews, gdzie ich przyjaźń przerodziła się w romans. Książę William oświadczył się podczas romantycznej podróży do Kenii, a ich ślub w Opactwie Westminsterskim był prawdziwie godny przyszłego króla.
Ślub księcia Williama i Kate Middleton był przygotowywany przez wiele miesięcy z wielką starannością i perfekcją. Każdy szczegół musiał być dopracowany do perfekcji, zwłaszcza szum wokół sukni ślubnej Kate.
Choć obaj aktywnie uczestniczyli w przygotowaniach, niektóre aspekty były poza ich kontrolą. Na przykład donoszono, że przyszłemu królowi odmówiono możliwości noszenia innego munduru niż ten, który ostatecznie założył. Mówiono również, że był „niezadowolony” z ważnego szczegółu: listy gości.
Jak donoszą źródła, książę William był „niezadowolony” z listy gości weselnych.
Choć królowa Elżbieta II odrzuciła prośbę Williama dotyczącą jego munduru, sytuacja wyglądała inaczej, gdy jej wnuk, przyszły król, wyraził obawy dotyczące listy gości.
Jak można się spodziewać, lista gości na tak królewskim ślubie była dość prestiżowa. Znalazła się na niej mieszanka celebrytów, w tym Sir Elton John, David Beckham i Rowan Atkinson, a także politycy, dygnitarze, przyjaciele Williama i Kate ze studiów, a nawet właściciel The Old Boot Inn, lokalnego pubu rodziny Middleton.
Jednak pomimo obecności wielu bliskich przyjaciół i rodziny, coś było nie tak. W dokumencie BBC Roya Nikkhah ujawniła, że William był sfrustrowany listą gości z powodu liczby osób, których nie znał.
„Kiedy sporządzono listę gości, [William] był bardzo zdziwiony i rozmawiał z królową, mówiąc: »Nie znam żadnej z tych osób«. Nie był z tego zadowolony. Królowa po prostu powiedziała mu: podarł tę listę i zaczął od tego, od czego chce, i zaprosił, kogo chce – i tak właśnie zrobili” – wyjaśnił Nikkhah.
John Haley, właściciel The Old Boot Inn, stwierdził: „To było wspaniałe, że Kate i William mogli zaprosić wszystkich swoich przyjaciół. Przyjaciół ze wsi, z uniwersytetu, przyjaciół, z którymi dorastała. Zaprosiła mnie, znam ją jakieś 15 lat. To było fantastyczne”.
