Mury sądu we Wrocławiu stały się świadkiem scen, których nikt nie chciałby oglądać, a które na zawsze zapiszą się w tragicznej historii rodziny Komendów. Podczas kolejnej odsłony batalii o spadek po przedwcześnie zmarłym Tomaszu Komendzie, doszło do incydentu, który obnażył bezmiar cierpienia jego matki. Teresa Klemańska, kobieta, która przez osiemnaście lat była symbolem niezłomnej walki o sprawiedliwość i wolność swojego syna, tym razem została pokonana przez brutalność sądowej rzeczywistości. Emocje, które gromadziły się w niej od miesięcy, wybuchły z niekontrolowaną siłą w samym środku przesłuchań, sprawiając, że rozprawa musiała zostać na chwilę przerwana.
Atmosfera na sali od samego początku była gęsta od wzajemnych oskarżeń i napięć wynikających z podziału ogromnego majątku, jaki Tomasz otrzymał w ramach zadośćuczynienia za lata niesłusznego więzienia. Gdy tylko padły pierwsze pytania dotyczące testamentu i ostatnich chwil życia jej syna, pani Teresa zaczęła drżeć. Każde słowo wypowiadane przez prawników było jak uderzenie, które otwierało niezagojone rany w sercu matki. W pewnym momencie, gdy napięcie stało się wręcz fizycznie odczuwalne, kobieta gwałtownie wstała ze swojego miejsca i z głośnym, rozpaczliwym szlochem wybiegła z sali, nie będąc w stanie znieść ani sekundy więcej tej bolesnej konfrontacji.
Na korytarzu sądowym zapadła martwa cisza, którą przerywał jedynie oddalający się płacz Teresy Klemańskiej. Osoby postronne oraz pracownicy sądu patrzyli z niedowierzaniem na tę scenę, czując ogromny ciężar tragedii, która nie chce opuścić tej rodziny nawet po śmierci Tomasza. To, co miało być sprawiedliwym podziałem dóbr, stało się dla matki katuszą, przypominającą najmroczniejsze lata, gdy jej syn siedział za niewinność. Zamiast spokoju i godnego przeżywania żałoby, pani Teresa została wciągnięta w wir prawniczych przepychanek o miliony, które w obliczu jej straty nie mają żadnej wartości.
Relacje świadków obecnych pod salą rozpraw są wstrząsające – mówią o kobiecie całkowicie złamanej, której siły do walki z losem ostatecznie się wyczerpały. Walka o fortunę, która miała być dla Tomasza przepustką do nowego życia, po jego śmierci stała się przekleństwem dzielącym najbliższych. Dla Teresy Klemańskiej fakt, że musi walczyć o spadek w miejscu, które kojarzy jej się wyłącznie z niesprawiedliwością, jest ponad ludzką wytrzymałość. Widok jej ucieczki z sali rozpraw jest najbardziej wymownym komentarzem do tego, jak wysoką cenę płaci się za błędy systemu i jak destrukcyjna może być walka o pieniądze na grobie ukochanego dziecka.
