Polska straciła jednego z największych artystów w swojej historii, człowieka, który swoją inteligencją, kunsztem i niepodrabialnym głosem kształtował wyobraźnię kilku pokoleń widzów. Jerzy Stuhr, wybitny aktor teatralny i filmowy, reżyser oraz pedagog, zmarł w wieku 77 lat, pozostawiając po sobie dorobek, który na zawsze pozostanie fundamentem rodzimej kultury. Wiadomość o jego odejściu uderzyła z ogromną siłą, wywołując falę smutku nie tylko w środowisku artystycznym, ale w milionach polskich domów, gdzie postacie wykreowane przez mistrza stały się niemal członkami rodzin. Choć od lat zmagał się z poważnymi problemami zdrowotnymi, jego duch i chęć do pracy wydawały się niezniszczalne, co sprawia, że ta strata jest jeszcze bardziej bolesna.
Droga Jerzego Stuhra na sam szczyt była naznaczona niespotykaną pracowitością i lojalnością wobec krakowskiej szkoły aktorskiej. To tam szlifował swój talent, który później rozkwitł w niezapomnianych kreacjach u największych mistrzów kina, takich jak Krzysztof Kieślowski czy Juliusz Machulski. Mało kto potrafił tak genialnie balansować między głębokim dramatem a błyskotliwą komedią. Jego rola w Seksmisji stała się kultowa, a kwestie wypowiadane przez Maksia weszły do codziennego języka Polaków. Jerzy Stuhr był jednak kimś znacznie więcej niż tylko aktorem komediowym – jako reżyser takich dzieł jak Spis cudów czy Historie miłosne udowodnił, że potrafi z niezwykłą czułością i ironią opowiadać o skomplikowanej ludzkiej naturze i polskiej duszy.
Ostatnie lata życia artysty były naznaczone morderczą walką z chorobami, które wielokrotnie wystawiały jego organizm na najcięższe próby. Jerzy Stuhr otwarcie opowiadał o swoich zmaganiach z nowotworem oraz skutkach ciężkiego udaru, stając się dla wielu symbolem niezłomności i hartu ducha. Mimo fizycznego osłabienia, do ostatnich chwil starał się być aktywny, wracać na deski ukochanego teatru i dzielić się swoją wiedzą ze studentami. To właśnie ta niespożyta pasja i poczucie misji sprawiały, że wierzyliśmy, iż mistrz wygra każdą kolejną bitwę z losem. Niestety, tym razem kurtyna opadła po raz ostatni, a scena polskiej kultury stała się nagle przerażająco pusta bez jego charakterystycznej sylwetki i inteligentnego dowcipu.
Śmierć Jerzego Stuhra to koniec pewnej epoki w polskim kinie i teatrze. Odszedł człowiek instytucja, który potrafił nas rozśmieszać do łez i zmuszać do najgłębszych refleksji nad własnym życiem. Jego wkład w rozwój sztuki aktorskiej jest nie do przecenienia, a pustka, jaka powstała po jego odejściu, będzie odczuwalna przez dekady. Kraków, który kochał i w którym spędził większość życia, pogrążył się w szczególnej żałobie, żegnając swojego najwybitniejszego obywatela. Pozostają z nami jego filmy, nagrania i wspomnienia chwil, w których Jerzy Stuhr sprawiał, że świat stawał się choć na moment bardziej zrozumiały i znośny. Jego legenda będzie żyła tak długo, jak długo będziemy wracać do jego nieśmiertelnych ról.
