Lalit Patidar, 19-latek z centralnych Indii, urodził się z hipertrichozą , niezwykle rzadką chorobą powodującą gęste owłosienie na całym ciele i twarzy. Od wczesnego dzieciństwa zmagał się z nieustannym znęcaniem się – wyśmiewanym jako „małpi chłopiec” i „wilkołak” – co doprowadziło do jego izolacji i trudności w nawiązywaniu przyjaźni.
Jego rodzice byli w szoku w dniu narodzin. Pokryty gęstymi włosami od stóp do głów, maluszek Lalit zadziwił nawet pielęgniarkę asystującą przy jego porodzie, która natychmiast wezwała lekarza. Na szczęście lekarz zapewnił ich, że dziecko jest zdrowe, choć jego nietypowy wygląd wprawił wszystkich w osłupienie. Przez lata rodzina próbowała niezliczonych metod, ale nic nie powstrzymało wzrostu włosów. Wierząc, że to wada wrodzona, przez długi czas żyli z pytaniami bez odpowiedzi.
Hipertrychoza – często nazywana syndromem wilkołaka ze względu na podobieństwo do stworzeń z folkloru – jest jedną z najrzadszych chorób na Ziemi, dotykającą zaledwie około 50 osób na całym świecie. Nie jest związana z hormonami i zazwyczaj wiąże się z rzadkimi mutacjami genetycznymi.
Dla Lalita ta przypadłość to coś więcej niż tylko kwestia estetyki – utrudnia mu codzienne życie. Włosy wokół oczu zaburzają mu widzenie, kosmyki w ustach utrudniają jedzenie, a czasami nawet utrudniają oddychanie. Poza problemami fizycznymi, doświadczył przemocy społecznej. Jako dziecko koledzy z klasy wyśmiewali go, wyzywali, a nawet rzucali kamieniami. Jednak dzięki nauczycielowi, który interweniował i uczył innych szacunku, Lalit w końcu zyskał akceptację wśród rówieśników.
Lekarze twierdzą, że dojrzewanie lub operacja mogą przynieść zmiany w przyszłości, ale na razie Lalit zaakceptował swoją tożsamość. Pomimo trudności, żyje jak każdy nastolatek, goniąc za marzeniami i ciesząc się przyjaźniami.
Niegdyś wyrzutek, Lalit stał się inspiracją . Z ponad 250 000 obserwujących na Instagramie, otwarcie dzieli się swoim życiem jako vloger. A jego największe marzenie? Pewnego dnia zostać funkcjonariuszem organów ścigania, udowadniając, że żadna etykietka – „małpa”, „wilkołak” czy cokolwiek innego – nie jest w stanie określić jego wartości.
