Uroczystość była w pełnym rozkwicie, w powietrzu rozbrzmiewała muzyka, a goście radośnie tańczyli wokół nowożeńców.
Panna młoda, promienna w białej sukni, była uosobieniem radości. Nikt nie podejrzewał, że ten wieczór przybierze nieoczekiwany obrót. Mili, zazwyczaj spokojna wiejska suczka, zachowywała się tego wieczoru inaczej.
Początkowo obserwowała uroczystość w milczeniu, ale stopniowo podeszła do panny młodej, jakby wyczuła coś niewidzialnego. Przyglądała się jej, po czym wydała z siebie ciche warknięcie, przyciągając uwagę kilku gości.
Panna młoda, czując się niezręcznie, próbowała ignorować psa, ale Mili zaczęła szczekać coraz głośniej i bardziej natarczywie.
Nagle pies wpełzł pod jej sukienkę i zaczął przeraźliwie wyć.
Gwałtownym ruchem Mili rzuciła się na nią, rozdzierając jej suknię. Goście, oszołomieni, rzucili się, by ich rozdzielić. To, co znaleźliśmy pod suknią, sprawiło, że wszyscy zamarliśmy.
Pod jej podartą suknią wpadł stary skórzany notes, którego okładka była ozdobiona dziwnymi wzorami, które wydawały się niemal żywe. Panna młoda pochyliła się, by go podnieść drżącymi rękami, z sercem bijącym jej szybciej.
Goście w panującej ciszy czuli wyraźne poczucie niepokoju.
Powoli otworzyła notatnik. Strony były pełne odręcznych notatek i dziwnych symboli. Frazy takie jak „Koniec jest bliski” i „Klucz pod światłem” nakładały się na siebie, każde słowo było cięższe od poprzedniego – ostrzeżenie, którego nie potrafiła zrozumieć.
Podszedł starszy gość i wyszeptał: „Ten notatnik należał do twojego dziadka. Ale nie powinieneś go otwierać”.
Panna młoda, zaabsorbowana tym przedmiotem, poczuła dziwną więź z nim, jakby zawierał on odpowiedzi, których nawet nie wiedziała, że powinna szukać.
Przewracając stronę, natrafiła na napis: „Ostatnia Ofiara”. Dreszcz przebiegł jej po ciele. Goście, którzy przyglądali jej się coraz bardziej, wyglądali na zaniepokojonych.
„Muszę wiedzieć, co w nim jest” – wyszeptała z determinacją.
W tym momencie pies Mili powoli wstał, podszedł do drzwi i zniknął w nocy. Zdawał się rozumieć, że ten notatnik to dopiero początek.
