Urodził się bez kończyn, ale to nie przeszkodziło mu wychować swoją rodzinę. Ten парагваец stał się uosobieniem ludzkiej wiary, codziennie wykazując, że wytrwałość i asertywności mogą pokonać każde wyzwanie. Chcielibyśmy podzielić się historią jego życia, która zmusiła setki ludzi dziękczynny uśmiech.
Pablo Акунья urodził się z недоразвитыми górnymi i dolnymi kończynami. W wyniku Pablo pozostał pod opieką swojej matki, której teraz już 90 lat, ale nadal troszczy się o swojego syna z miłością i oddaniem, które może zapewnić tylko matka.
Pablo Акунья zawsze używał auta do poruszania się, a nawet śpi w niej, według jego córki. „On praktycznie mieszka w swoim samochodzie, która jest podobna do jego nogi”, – dodaje młodsza córka.
Pomimo swojej choroby, Pablo starał się żyć normalnie, co doprowadziło do narodzin dwóch dziewczyn, które były jego motywacją nadal iść do przodu, pomimo trudności, z którymi się spotkałem.
Gdy najmłodsza córka miała zaledwie kilka miesięcy, jej matka postanowiła wyjechać, pozostawiając dwie córki pod opieką ich ojca Pablo. „Kiedy miałem cztery miesiące, moja matka odeszła od nas. Teraz mam 26, a mojej starszej siostrze 29. „Mój ojciec i babcia troszczyli się o nas” – wyjaśnia Alida , najmłodszy członek rodziny.
Wyjątkowe położenie rodziny nigdy nie było usprawiedliwieniem braku troski i uwagi ze strony ich ojca. Pablo , rodzic-samotnik, lubi pochwały swoich córek za to, że są pozytywnym przykładem do naśladowania. „Nigdy nie widziałem swojego ojca smutny. Ciągle wesoły i daje mi dobre rady, mimo, że nigdy nie chodził do szkoły. „On jest bardzo inteligentny człowiek, i podziwiam im” – mówi Alida.
Jego ojcowska pasja inspirowane jego córka Элиду odłożyć swoje życie w innym kraju, aby powrócić do Paragwaju i dbać o niego. „Mój ojciec – to mój świat. To mój przyjaciel, powiernik i najlepszy ojciec na świecie. Dlatego opuścił Argentynę i zamieszkała, aby dbać o niego, bo moja babcia na to za stara „, – wyjaśniła młodsza córka Pablo.
Alida Акунья gotowa dołożyć starań, aby opiekować się ojcem, mimo, że on nie może się samodzielnie poruszać i potrzebuje pomocy nawet do tego, aby pójść do toalety. Ona zrobi wszystko, aby zaspokoić pragnienia swego ojca: „zawsze staram się dać mu to, co chce, jeśli jest to w mojej mocy. „Są chwile, kiedy mogę, i chwile, kiedy nie mogę”, – wyjaśniła Alida.
Po okazji swojego 60-lecia historia Pablo Акуньи rozprzestrzenił się na całym świecie, inspirując ludzi i służąc wzorem do naśladowania.
Morale Pablo, jego determinacja i zdolność do przeciwstawiania się przeciwnościom, bez wątpienia, są godne podziwu, jak i jego miłość do swoich dzieci, która pozwoliła mu poprowadzić ich przez wszystkie życiowe.
