Babcia zauważa małą dziewczynkę z kotem w deszczu: Kiedy babcia słyszy jej historię, prawie mdleje
Na miasto spadł ulewny deszcz. Woda kapała z zadaszonych straganów, a nieliczni klienci pospieszyli, by schronić się pod parasolami. Starsza kobieta o imieniu Marie sprzedawała jabłka, gruszki i śliwki na targu, jak zwykle. Była tam codziennie, w każdą pogodę i od dawna znała wszystkich stałych klientów.
Ale tego dnia jej uwagę przykuł ktoś, kogo wcześniej nie widziała.
Na drugim końcu placu, w samym środku ulewnego deszczu, stała mała dziewczynka – nie starsza niż siedem lat. Nie miała parasola, jej włosy były przemoczone, a na sobie miała starą sukienkę, która przylegała do jej ciała. W ramionach trzymała mocno do piersi drżącego szarego kociaka.
Maria natychmiast wyszła spod markizy, nakryła głowę szalikiem i pobiegła do dziecka.
„Dziewczyno, dlaczego stoisz na deszczu? Jesteś sama?” zapytała.
Dziewczyna spojrzała na nią przestraszonymi oczami.
„Mój kot… był przestraszony. Nie wiedziałam, gdzie iść…” wyszeptała, patrząc na zwierzę.
Marie ostrożnie wzięła dziewczynkę za ramię i poprowadziła ją pod baldachim.
„Gdzie są twoi rodzice?” – cicho zapytała babcia, owijając dziecko peleryną.
Po tym, co powiedziała dziewczyna, Marie zbladła, jej serce zaczęło bić niespokojnie. Prawie zemdlała. Ciąg dalszy
Matka dziewczynki zmarła rok temu, a jej ojciec… Najpierw zaczął dużo pić, potem zaczął przyprowadzać do domu „kolegów”, kłótnie i krzyki stały się na porządku dziennym.
Kilka dni temu wyjechał – „w podróż służbową”, jak powiedział. Ale nie wrócił. A poprzedniej nocy jakiś mężczyzna włamał się do ich mieszkania.
Dziewczynka ukryła się w szafie i usłyszała, jak szpera po pokojach. Kiedy wyszedł, zabrała swojego kociaka i wybiegła z domu. Od tamtej pory błąkała się po ulicach.
„Bałam się tam wrócić” – dokończyła dziewczyna i spuściła wzrok. „Tam jest ciemno i nikt nie przyjdzie”.
„O mój Boże…” wyszeptała.
Później, już ciepło, w domu Marie, przy filiżance gorącej herbaty, zadzwoniła na policję. Okazało się, że już szukali dziewczynki – sąsiedzi zgłaszali podejrzane działania w nocy i zaginięcie dziecka.
Ktoś rzeczywiście włamał się do mieszkania: prawdopodobnie któryś z „przyjaciół” mojego ojca, który postanowił, że może zarobić trochę pieniędzy.
Dziewczynkę tymczasowo umieszczono w sierocińcu, ale Marie zaczęła starać się o opiekę. Wydawało jej się, że los sam przywiódł ją do tej dziewczyny w deszczowy dzień.
